Ο στίχος 3 περιέχει πολλά παράδοξα! Πρώτα από όλα τι είναι αυτό που ο Θεός εδραιώνει ή ετοιμάζει; Στους Εβδομήκοντα είναι ο “αίνος” ενώ στο εβραϊκό κείμενο η “δύναμη”. Το δεύτερο βγάζει νόημα σε σχέση με αυτό που ακολουθεί. Ο Θεός που εδραιώνει τη δύναμή του “ενάντια στους εχθρούς Του”. Όμως, κι εδώ είναι το παράδοξο, η ισχύς αυτή αντλείται από τα νήπια και τα βρέφη. Από την άλλη, όπως είπαμε οι Εβδομήκοντα αναφέρουν αντί για “δύναμη”, τον “αίνο”. Έφτιαξε “αίνο” από τα χείλη νηπίων και θηλαζόντων. Δηλαδή ακόμη και ο ύμνος μας, αν και βγαίνει από τα χείλη μας, είναι δικό Του έργο. Μας το δίνει και Του το επιστρέφουμε! Όμως εδώ υπάρχει κι ένα ακόμη παράδοξο. Είναι ο αίνος που νικά τους εχθρούς Του. Η δοξολογία που φέρνει την νίκη.
Ψαλμός 8
